رحمت خدا به کسي داده مي‌شود که از رحمت حق در وجودش ظهوري باشد. اگر رحمتي در خودت بود، سزاوار رحمت پروردگار مي‌شوي؛ آن وقت بگو « ياربّ اِرحم» اما اگر خداي نکرده رحم نداري، نه به زن و بچه، نه به مشتري، نه به يتيم و زير دستت رحم نمي‌کني، هر طوري هستي خدا نيز همين‌طور با تو معامله مي‌کند. تا کرم در تو نباشد، توقع کرم از خدا غلط است.

کرم خوب است يا بد؟ اگر بد است چرا مي‌خواهي؟ اگر خوب است چرا نداري؟